ยี่สิบสามนาฬิกากับอีกแปดนาที หันซ้ายขวามืดมิดไปหมดช่างเปนคืนที่สงบเงียบเหงาเหลือเกิน นอกจากเสียงพัดลมเครื่องเก่าๆที่ส่งเสียงแผ่วๆพัดอย่างช้าๆก็ยังมีเสียงสัตว์ไรไม่รู้ร้อง กริงๆ กอกๆ แกกๆ อย่างต่อเนื่องฟังแล้วชวนหลับฝันจริงๆ

เอ็นทรี่นี้มีการเกรินนำด้วยแหะ อ่านแล้วดูเหมือนจะทางการไปป่าวเนี่ย ฮ่ะๆถึงจะเขียนให้มันทางกงทางการไปก้อมีไม่ใครเข้ามาอ่านหรอก เขียนๆไปต่ะ อิอิ ตามแต่ใจจะเขียนล่ะกาน ตอนนี้ผมอยู่บ้านครับ วันมะรืนนี้ผมจะโกทูมหาวิทยาลัยครับ อันที่จริงทางมหาวิทยาลัยเค้ายังไม่เปิดทำการเรียนการสอนอีกหรอกครับ ผมไปล่วงหน้าตั้งอาทิตย์นึงแน่ะ เหอะๆ ไม่ได้หนีความเบื่อที่ต้องอยู่บ้านเฉยๆหรอกครับ เรื่องมันมีอยู่ว่าเพื่อนผมชวนไปเป็นstaffน่ะ งานไรนั้นหรอ? งาน… (งานไรแล้วน่ะ อ่อๆ) งานปะทมนิเทศน้องปีหนึ่งครับ(ปะทมนิเทส สะกดผิดครับพี่น้อง อิอิ) เพื่อนเค้าบอกว่ามีชั่วโมงกิจกรรมให้ด้วยน่ะ ตอนอยู่ที่ภูเก็ตผมไม่ได้ทำกิจกรรมไรเลย เมื่อมาอยู่หาดใหญ่นี้ว่าจะหาๆๆสะสมให้มันครบๆไป  และยังมีเสียงแว่วๆว่ามีการเสื้อแจกสำหรับซะต้าฟด้วย เหอะๆ อย่างงี้ก้อเจ๋งสิ  ฮ่าๆๆ (ชอบใจครับท่าน) ท่านๆ เค้าจัดให้ผมอยู่ รับผิดชอบงานหลังเวทีครับ คนเบื้องหลังว่างั้น ฮ่ะๆ (คิดเองซะดูดีเลยน่ะเมิง) ความจริงแล้วความสามารถของผมมันมีน้อยหรือจะเรียกให้มันทางการ ดูดี (เห้ยยอารายเนี่ยย เอ็นทรี่นี้ มีแต่คำว่า ดูดี เต็มไปหมด ฮ่าๆๆๆ) ศักกายภาพน้อยครับ (รู้สึกแปลกๆกับคำว่า “ศักกายภาพ”อีกแล้ว สะกดผิดตามเคย) เออ ช่างต่ะ ไม่แคร์สื่อว่ะ ต่อๆ  พูดถึงรับงานอยู่หลังเวทีก็ดีเหมือนกันน่ะ อู้งานอย่างสะบายใจไปเลยยย  (คิดเรื่องอู้งานแล้วครับ ^^) เหอะๆ เอาเป็นว่า ทำงานให้ดีที่สุดล่ะกาน สำหรับกับเรื่องทำงานในอีกสามวันที่จะถึงนี้ จะสนุก มีเรื่องฮา เศร้า ยังไง เด่วจะเก็บมาเขียนให้อ่านในเอนทรี่หน้าละกานน่ะครับท่าน สำหรับคืนนี้ ข้าน้อยขอตัวบันทมก่อนน่ะ  ^^!

ฝันดีน่ะครับ

บาย

Advertisements