โทสัพดังขึ้นเลยหยิบมาดู ฟาดิลรูมเมทโทมา

ฟาดิล: สลาม

กู: รับสลาม เออไงเมิง

ฟาดิล: อยู่หนาย

กู: อยู่บ้าน

ฟาดิล: มารับกูที ที่สถานีรถไฟน่ะ

กู: เคๆ สิบนาที

อยู่หนายว่ะ จะโทไปโทสัพก้อไม่ได้เติมตังค์

“สะตอ!! ของโปรดกู เหนแล้วคิดถึงที่บ้านจัง อยู่บ้านได้กินเกือบทุกวันเลยแหละไม่อยากจะบอก ฮ่าๆๆ บ้างครั้งหรือบ่อยครั้งที่ได้ไปกินข้าว ณ ร้านอาหารตามสั่งทั่วไปเหนเมนูผัดสะตอ พูดในใจกับตัวเองว่าสั่งดีมั้ยว่ะ กินแล้วกลิ่นมันคงแรงน่าดู ไม่เอาดีกว่าค่อยกลับไปกินที่บ้านล่ะกัน ไม่ได้กลับบ้านเกือบเดือนแหละ บ้านก้อไม่ได้อยู่ไกลมากที เอิ๊กๆ

มันอยุ่หนายว่ะ หรือว่ารถยังมาไม่ถึง หันขวาเหนลูกหมาน่ารักดี เลยกดแชะ!นึง

วันนี้ไม่เหมือนวันที่ผ่านๆมา ช่างเปนวันที่อากาศดีมั๊กๆ แดดน้อยมองดูฟ้าเหมือนทำท่าฝนจะตก ถ้าตกตอนนี้ ตอนที่ขับมอไซร์อยู่นิ กูจะอาบน้ำฝนให้หายร้อน เก็บอากาศดีๆของวันนี้ใส่ในถุงหิ้ว พรุ่งนี้อากาศร้อน จะเอาอากาศเย็นๆเนี่ยแหละปล่อยมันออกไป้  ฮ่าๆๆ (บ้าแล้ว)

ปอลอ สำหรับภาพใบสุดท้าย ถ่ายมาเมื่อเดือน.. เดือนนี้แหละแต่เปนปีที่แล้ว ซัมเมอร์เมื่อตอนอยู่ปีหนึ่งครับ

จบ!!

Advertisements