ระหว่างรอข้าวเช้าไม่รู้จักทำอาราย เปิดคอม-àอัฟบล๊อก

วันนี้แม่ปลุกแต่เช้าให้มาช่วยรดน้ำผัก (อยู่ในผ้าห่มหนาไม่อยากจะลุกเลย อากาศเย็นชวนหลับฝัน)

“แม่ๆ ผักบุ้งนี่อายุกี่วันแล้วคับ?” “1-2สัปดาห์ได้แล้วมั่ง” แม่ตอบ

อีกสองอาทิตย์คงได้กินมัน “กลับบ้านครานี้ ปัญหาสายตาคงไม่มีแน่ 55+

กินข้าวเสดว่าจะนอนต่อ เมื่อคืนดูหนังถึงตีหนึ่ง ตื่นหกโมงกว่าๆ อยู่บ้านเป็นเด็กดีว่ะ (อยากให้รางวัลแก่ตัวเองด้วยการนอน[ต่อ]สองชั่วโมง)

ไปกินข้าวแหละ

.

.

หลังจากกินข้าวเที่ยงเสดก้อไปอาบน้ำ -àนอน ปิดเทอมไม่มีอารายสำคัญมากกว่าการนอนแล้ว ไม่มีไรทำ ไม่รู้จะทำไร อากาศก้อร้อน เหอ

ระหว่างที่นอนอย่างสบายกายสบายใจอยู่นั้น ก็มีเสียงคัยไม่รุ้เรียกชื่อกู “นันๆๆๆ” สะดุ้งตื่น เปิดประตู (ไอวัง ไอดี) ชวนไปเท่วน้ำตก

ถึงน้ำตก คนบางตามากไม่เหมือนอย่างที่เคยๆมา พูดกับตัวเอง “เด่วนี้คนกัวระเบิดถึงขนาดไม่มาเท่วน้ำตกเลยหรอ” บ้าแล้ว โจรคงไม่คิดจะมาวางระเบิดที่นี่หรอกใช่ป่าว

Advertisements