หันไปดูนาฬิกา  —-03.08 น—– แล้วหรอ

เพื่อนๆหลับกันหมดแล้วเหลือแต่กูที่นั่งบ้าอยู่หน้าคอม (พรุ่งนี้กูไม่มีเรียนวุ๊ย สบายๆ) ยังไม่ง่วง ไม่รู้จะทำไร(ถ้าว่างจัดเมิงก้ออ่านหนังสือดิ) เลยเข้าไปในmy com ไปที่folderที่เก็บภาพถ่าย เลื่อนสกอบาร์ดูภาพไปเรื่อย สะดุดภาพๆนึง(เหนภาพข้างล่างป่าว)  ถ่ายมานานมากแล้ว(นานหรอ? ปีเดียวเองดีนัน)  ถ้าจำไม่ผิด ตอนปีหนึ่ง เทอม1 ตอนนั้นเปนช่วงเวลาปิดเทอม ตรงกับฤดูฝนพอดีกลับบ้าน อยู่แต่ในบ้าน ไม่ออกเที่ยวไหน เด็กดีๆ (ฝนตก จะเที่ยวพรือล่ะ?  เมิงนิ)

พูดถึงน่าฝนทีไร   (อดที่จะไม่สารภาพไม่ได้)   ผมน่ะ ชอบเสียงฝนกระทบหลังคาบ้าน ม๊าก ชอบแบบบรรยายไม่ถูก ชอบๆ  ได้ยินเสียงฝนตกกระทบหลังคา รู้สึกอยากจะนอน ยิ้ม ฝนตกยิ่งหนักยิ่งชอบ(บ้าไปแล้วมึงนัน)

ฝนแล้งแล้ววววว  (เวลาตอนนั้นบ่ายแก่ๆอ่ะคับ) อาจานที่สอนถ่ายภาพบอกว่าถ้าอยากได้ภาพสวยๆต้องถ่ายหลังฝน  “ฟ้าหลังฝน” มันจะสดใส แสงสวย  ผมเลยหยิบกล้องคอมเพค(ขอบคุนแบบุค ที่ให้ยืมกล้อง แหะๆ) ขี่มอไซร์โกทูทุ่งนา  (บ้านผมอยู่จังหวังนราธิวาสครับ) ผมน่ะเปนลูกชาวนาอ่ะน่ะ พ่อทำนาแม่ก้อทำนา   (ไม่เคยที่จะอายคัยที่บอกว่าเปนลูกชาวนาตัวดำๆ) แหะๆๆ

เหตุที่เลือกลงภาพถ่าย(เก่าๆ)นี้ เพราะ   คิดถึงบ้านเกิด คิดถึงแม่    โทหาแม่ แม่จะพูดจะย้ำอยู่ประจำ ว่า “ตั้งเรียนน่ะลูก อ่านหนังสือด้วยน่ะ ไม่ต้องรีบจีบสาวหรอก เชื่อเถอะ ถ้าเราเรียนจบ ผู้หญิงก้อจะเข้ามาหาเราเอง” แม่จะพูดแบบนี้ทุกครั้ง…..

แล้วมันเกี่ยวไรกับท้องนา มั้ยเนี่ย!!    “ไม่เกี่ยวๆ”

กลับมาๆ     ต่อๆ

เพื่อนๆว่ารูปข้างล่างสวยมั้ย ผมถ่ายเก่งมั้ยๆ   (สวยๆ  เก่งน่ะเมิงนัน) กูตอบแทนมึงก้อได้เวยยยย

ไม่ถ่ายกับกล้องdslrทีน่ะ

ทุกครั้งที่ดูภาพนี้  ได้ถึงอุ่นไอของท้องนาจิงๆ     (โดยส่วนตัวแล้ว ผมเปนคนที่ชอบ สีเขียว อยุ่แล้วด้วย )

ตอนนี้ข้าวคงใกล้สุกแล้วมั้ง   ทุ่งนาจากสีเขียวคงจะเปลี่ยนเปนสีเหลือง   เด่วพรุ่งนี้ จะโทหาที่บ้าน  ถามแม่อ่ะ ว่าตอนนี้ทุ่งนายังเขียวอยู่อีกหรือเปล่า……

จบ!!!

ปล. อ่านหนังสือ(ต่อ)  ใกล้finalแล้ววววว

Advertisements